‘หล่อหลอม’แล’ฟ้าฝัน’

หล่อหลอม
เดือนเย็นชื่นฉ่ำ                    ฟ้าฟากสรวง
เย็นหยาดหล้าซึ่งทรวง         ชื่นแย้ม
เผยทองปริ่มวาวรวง             หลอมทุ่ง
เลือดเหงื่อน้ำตาแต้ม            แต่งไว้ชื่นไหว
ชายคาหญ้าหม่นไหม้            มึนเงา
เงียบนิ่งในแสงเทา                ทาบเน้น
แมลงคืนค่ำเสียงเงา              งันข่าว
เปลือยเปล่าหัวใจเร้น             ลับแล้วแห่งหนาว
ระริกไฟตะเกียงว่ายเวิ้ง           วงหอม
พ่อแม่พี่น้องล้อม                    เปิบข้าว
ปลอบขวัญอุ่นรักถนอม           ชีวิต
วันใหม่ได้แรงก้าว                    เกี่ยวฟ้าล่าฝัน
………….
ฟ้าฝัน
ดิน-ป่า-ฟ้า-หนึ่งเนื้อ            นวลใจ
แรงร่วมเวียนวาดไหว            หว่านกล้า
ชีวิตก่อสายใย                       ชีวิต
พันผูกใสไว้หล้า                     ร่วมซึ้งสู่สม
แห้งแข็งฝุ่นคั่งค้าง                 ขอดถม
หญ้าแด่วดิ้นเฉาขม                 ขื่นไข้
น้ำค้างรุ่งโลมพรม                   ผงมผ่อน
ดินกร่อนจึงหญ้าได้                 ตื่นฟื้นชื่นเหลือ
สูญเมฆดำฉ่ำฟ้า                      เหือดแดง
หายป่าเขียวสิ้นแรง                 ร่างไหม้
ไร้ดินอุ่นใจแหนง                    นอนป่วย
เลือด, ร่าง, ใจฝาก                  ทุ่งหญ้านาเหลือง
 ‘ระวิน’