‘หล่อหลอม’แล’ฟ้าฝัน’

หล่อหลอม

เดือนเย็นชื่นฉ่ำ                    ฟ้าฟากสรวง

เย็นหยาดหล้าซึ่งทรวง         ชื่นแย้ม

เผยทองปริ่มวาวรวง             หลอมทุ่ง

เลือดเหงื่อน้ำตาแต้ม            แต่งไว้ชื่นไหว

ชายคาหญ้าหม่นไหม้            มึนเงา

เงียบนิ่งในแสงเทา                ทาบเน้น

แมลงคืนค่ำเสียงเงา              งันข่าว

เปลือยเปล่าหัวใจเร้น             ลับแล้วแห่งหนาว

ระริกไฟตะเกียงว่ายเวิ้ง           วงหอม

พ่อแม่พี่น้องล้อม                    เปิบข้าว

ปลอบขวัญอุ่นรักถนอม           ชีวิต

วันใหม่ได้แรงก้าว                    เกี่ยวฟ้าล่าฝัน

………….

ฟ้าฝัน

ดิน-ป่า-ฟ้า-หนึ่งเนื้อ            นวลใจ

แรงร่วมเวียนวาดไหว            หว่านกล้า

ชีวิตก่อสายใย                       ชีวิต

พันผูกใสไว้หล้า                     ร่วมซึ้งสู่สม

แห้งแข็งฝุ่นคั่งค้าง                 ขอดถม

หญ้าแด่วดิ้นเฉาขม                 ขื่นไข้

น้ำค้างรุ่งโลมพรม                   ผงมผ่อน

ดินกร่อนจึงหญ้าได้                 ตื่นฟื้นชื่นเหลือ

สูญเมฆดำฉ่ำฟ้า                      เหือดแดง

หายป่าเขียวสิ้นแรง                 ร่างไหม้

ไร้ดินอุ่นใจแหนง                    นอนป่วย

เลือด, ร่าง, ใจฝาก                  ทุ่งหญ้านาเหลือง

 ‘ระวิน’